ห่างหายไปจากไดอารีพอสมควร..
จะขี้เกียจหรือเพราะไม่ว่าง ก็ยังสงสัยตัวเองเหมือนกัน
คิดถึงทุกคนที่เคยรู้จัก และไม่รู้จัก
นับเหตุการณ์ที่ผ่านมา ก็หลากหลายเรื่องราวอยู่ เพียงแต่..มันหายไปแล้ว
เราเป้นคนทำให้มันหายเองแหละ ไม่ใช่เวลาหรืออากาศหรอก
คนเราเกิดมา ล้มเป็น ก็ ต้องยืนเองได้
แม้ยามที่ท้อแท้ เคยโทษโน่นนี่ รวมถึง โทษฟ้า ก็ตาม
แต่สุดท้ายแล้ว เรา นี่แหละ ตัวเรานี่แหละ ที่เป็นทุกสิ่งทุกอย่าง
เอาเป็นว่า รักษาสุขภาพกันบ้างนะครับ..เพราะมันคือตัวเราเอง
หมายถึงใครก้ตามที่เข้ามาอ่านน่ะ
อ้อ เราเองด้วย ..
ตามชื่อเรื่องของไดวันนี้เลยครับ
"ขนมที่มีน้อยมักจะอร่อยเมื่อยามหิว" เพราะเราหิวบ่อยมั้ง?