อย่า...คือไม่ ไม่นะ..
ห่างหายจากไดอารีมานานพอสมควร
เอาสมองไปเขียนในงานเสียหมดเรยยย เหอะๆ
ฉันไม่คิดว่าใครจะอ่าน และไม่คิดว่าฉันเองจะอ่านมัน
ชีวิตตอนนี้ มีความสุขพอสมควร
เจอกับเธอบางเวลาบ่อยๆ 555
ไม่เหงาหรอก เพราะความเหงาไม่ได้อยู่ในโลกแห่งความจริง
ในไดอารี่ฉัน เหงาพอสมควร
เพราะมีใครบางคนอยู่ในนี้
ฉันคิดถึงเธอได้อย่างไร ฉันมีใครบางคน แต่ฉันยังคิดถึงเธอ 55
นั่นสิ ฉันคิดถึงใครเหรอ??
ในเหตุผล ฉันอาจหาความหมายไม่เจอ
แต่ในความรัก...ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลหรอกจริงมั้ย
เพราะฉะนั้น ฉันมีคำตอบสำหรับตัวฉันเองเพียงพอ..สำหรับคำว่า "รัก"
มันไม่ใช่ตรรกกะ
อย่า..อย่าคือไม่ ฉันไม่ควรคิดถึงใครอีกแล้ว
นอกจากคนที่ฉันรัก..
ฉันเชื่อว่าคนที่ฉันรัก ดีกว่าคนที่ฉันคิดถึงเสมอ
ดีกว่าตรงไหนล่ะ??
ดีกว่าตรงที่เธอรักฉันสิ...
หากฉันตายในขณะที่ฉันรักใครอยู่ คงไม่ใช่เรื่องแปลก
แต่ขอร้องเถอะ อย่าให้ฉันตายในเวลาที่ มีใครสักคนรักฉันเลย..