ขอบคุณ ชีวิต ก่อนหน้า และหลังความตาย..
- - -แสงแดดยามอรุณรุ่ง ของเช้าวันใหม่
สดใส เปนประกาย..
เบื้องหน้าฉันเป็นทะเลสีคราม
เบื้องหลัง มีแต่ทุ่งหญ้าชูช่อดอกสลอน..
ฉันหลุดพ้น อาการดิ้นรน จากความเจ็บปวด
ค่ำคืนที่แล้ว...ทุกอย่างเคลือนไหว ยกเว้น ฉันกับเธอ
เราสอง...อยู่ในอุ้งมือขวา ของมัจจุราช
เสียดายนะ ที่ ค่ำคืนนั้น ผ่านพ้นไป
ทิ้งไว้เพียงภาพ มัวๆ ไว้สำหรับให้เรา ลืม..
.....
- - - ฉันลองเอามือ จุ่มน้ำทะเล
น้ำทะเลมันอุ่นอย่างน่าประหลาดใจ
ชั่วขณะความคิดนั้น..
เธอ ก็มาปรากฎกาย เบื้องหน้า
เธอบดบังทิวทัศน์แสนสวยเสียหมดสิ้น
พร้อมๆกันนั้น เธอ ยื่นช่อดอกหญ้าในมือน้อยๆ ให้ฉัน
ฉันยิ้ม...
"ฉันเก็บช่อที่เธอให้ฉันก่อนหน้านี้ไว้เป็นอย่างดี ช่อนี้ฉันเพิ่งเก็บมาเมื่อครู่เองนะ"
เธอพูดกับฉัน..
แม้สายตาเธอจะสงบนิ่ง
แต่ประกายส่วนลึกๆในแววตานั้น ช่างน่าหลงไหล
มุมปากเธอขยับ คล้ายๆจะเหมือน "รอยยิ้ม" อย่างอายๆ
ฉันรับดอกหญ้าช่อนั้นไว้...อย่างเต็มใจ
ฉันยิ้ม..
ฉันก้มหน้ามองนาฬิกาที่ข้อมือซ้าย...ไม่มีอะไรน่าประหลาดใจ
"เข็มนาฬิกาฉันมันเดินย้อนน่ะ ..??" ประโยคสุดท้ายที่ฉันบอกเธอ
